Pokazywanie postów oznaczonych etykietą ...Życie!. Pokaż wszystkie posty
Pokazywanie postów oznaczonych etykietą ...Życie!. Pokaż wszystkie posty
niedziela, 19 sierpnia 2018
piątek, 29 stycznia 2016
poniedziałek, 18 stycznia 2016
Don Kichot czy bałwan. Z korpo wzięte #2
Ja zaraz zwariuję! Serio, serio... Zdarza się Wam, że czujecie się jakbyście byli jedynym normalnym w otoczeniu? Dajecie się wtedy przekonać, że coś z Wami jest nie tak, czy szukacie potwierdzenia, że to jednak Wy macie rację? Czy oczekiwanie szacunku i równego traktowania to dużo? Czy to już postawa roszczeniowa, czy jeszcze zdrowy rozsądek?
poniedziałek, 4 stycznia 2016
Street photo #5. Witaj 2016!
Witajcie w Nowym Roku! 2015 minął nim zaczęłam się z nim zaprzyjaźnić. Nawet nie zdążyliśmy dłużej pogadać, a już strzelały korki od szampanów dające znać wszystkim naokoło, że pora na nowe. Nowe 365 dni. 365 czystych kartek, które mogę zapisać jak tylko chcę. W tym roku stawiam na siebie. W tym roku to moje potrzeby będą najważniejsze. Bo to JA gram w swoim życiu główną rolę... Łatwo o tym zapominam. To moje jedyne postanowienie noworoczne, choć staram się takowych nie robić, to w tym czuję mocną potrzebę ku temu.
piątek, 20 listopada 2015
Jak przetrwać? Remont #2.
Nasz remont powoli dobiega do końca. Oboje cieszymy się jak dzieci, bo tempo jakie sobie narzuciliśmy było zabójcze. Bez urlopu, bez ekipy remontowej, wszystko tymi oto rękami wykonane. Do wyremontowania został już tylko ostatni pokój i masa sprzątania. Dziś już w planach pranie firan i zasłon, by jutro móc je powiesić po umyciu okien. Uff... i jak zalegniemy na kanapie, tak wstaniemy na świąteczne przygotowania.
środa, 18 listopada 2015
Odzyskiwanie przestrzeni życiowej. Remont #1.
Za nami kolejny tydzień remontu. Po
powrocie do domu przebieram się w robocze ciuchy, zakasam rękawy i
przeglądam wszystkie nasze rzeczy. Nie ma chyba już takiej w naszym
mieszkaniu, która nie przeszłaby przez moje ręce i nie zmieniła swojego
miejsca pobytu. W czeluściach szaf odnajduję skarby, w których
poszukiwaniu potrafiłam bezskutecznie
przetrząsnąć pół mieszkania. Inne budzą moje zdziwienie - myślałam, że
dawno się ich pozbyłam. Znajdują się też pożyczone płyty i książki, co
do których odnalezienia straciłam już nadzieję, tak samo jak ich
właściciele.
KATEGORIE:
...Życie!,
przemyślenia
czwartek, 5 listopada 2015
Street photo #4. Klimat jak z American Horror Story.
Coś mnie podkusiło, żeby się odwrócić. Wielokrotnie przechodziłam obok tego budynku. Zaniedbany, nie zamieszkany. Do tej pory nie zwracał mojej uwagi, ale dziś nabrał innego wymiaru. Trochę jakbym załapała się na jeden z kadrów trzeciej serii American Horror Story (tej o czarownicach). Ślad ludzkiej obecności jest, ale dookoła żywej duszy. Aż ciarki przechodzą...
wtorek, 3 listopada 2015
Jak sparaliżować pracę w korpo na co najmniej godzinę? Z korpo wzięte #1.
Jak sparaliżować pracę w korpo na co najmniej godzinę? Bynajmniej nie chodzi o żadne kontrowersyjne treści. Te pewnie zdezorganizowałyby pracę na cały dzień, albo nawet kilka dni. Wszak nie od dziś wiadomo, że duża firma jest małe miasteczko, gdzie wszyscy się znają i plotkują na swój temat.
środa, 28 października 2015
Street photo #3. We mgle.
Gdy obudziłam się wczoraj rano i zobaczyłam mgłę za oknem. Wystrzeliłam z łóżka jak proca. "To będzie dobry poranek na spacer z aparatem" - pomyślałam. I faktycznie zwyczajna droga do pracy nabrała zupełnie innego wymiaru. Spacerując czułam się tak, jakbym cofnęła się w czasie. A przecież to tylko mgła...
piątek, 23 października 2015
Masz wiadomość! Odruch Pawłowa.
Piątkowy
wieczór to dla nas taki czas na wytchnienie. Odsapnięcie po ciężkim
tygodniu w pracy. To czas by zalec na kanapie, zjeść ulubioną przekąskę (najczęściej quesadillas), przykryć się kocem i
wspólnie oglądać tv. Uroki wspólnego tetryczenia :) Fajnie tak nie
musieć nic. Nic na sobie nie wymuszać. Muszę poprasować, muszę pozmywać,
muszę wstawić pranie, muszę odkurzyć, muszę... Wtedy wyłączam wszelkie "muszę". No, prawie wszystkie.
KATEGORIE:
...Życie!,
przemyślenia
wtorek, 20 października 2015
Street photo #1. Warszawa.
Przez długi czas nosiłam się z zamiarem stworzenia dla siebie takiego miejsca, gdzie mogłabym wrzucać wszystkie swoje fotografie. Uważałam, że blog kulinarny nie jest od tego. Z drugiej strony moje zdjęcia nie są na tyle dobre (przynajmniej w moim odczuciu), by tworzyć dla nich osobne portfolio. Ale odkąd ruszyły prace nad nową odsłoną bloga to wiedziałam, że to również będzie miejsce dla nich. Dziś będzie z dużą ilością tekstu, bo chcę się z Tobą podzielić moją historią, ale w przyszłości możesz spodziewać się miejskich migawek.
środa, 14 października 2015
Fajnie, że jesteś.
Czy mówicie swoim bliskim ile dla Was znaczą?
Ot, tak bez żadnej specjalnej okazji. Czy raczej przyjmujecie ich bycie w Waszym życiu za coś oczywistego, co nie wymaga komentarza? Ja coraz częściej słyszę: "fajnie, że jesteś" i puszczam ten przekaz dalej w świat.
Ot, tak bez żadnej specjalnej okazji. Czy raczej przyjmujecie ich bycie w Waszym życiu za coś oczywistego, co nie wymaga komentarza? Ja coraz częściej słyszę: "fajnie, że jesteś" i puszczam ten przekaz dalej w świat.
KATEGORIE:
...Życie!,
przemyslenia
poniedziałek, 12 października 2015
Wracam.
Wracam. Nie wczoraj, nie jutro. D Z I Ś. Nie ma lepszego momentu niż DZIŚ. Będę jeszcze pracować nad wyglądem i funkcjonalnościami bloga, ale większość zmian wprowadziłam już w życie*. Dlatego mam nadzieję, że się tu rozgościsz i zostaniesz na dłużej :)
KATEGORIE:
...Życie!,
przemyślenia
piątek, 12 czerwca 2015
Jak skutecznie i bezboleśnie się zabić?
Są takie akcje, które uderzają we mnie ze zdwojoną siłą. Wciskają ukryty guzik otwierając lawinę wspomnień. Wspomnień bolących jak cholera, uwierających jak drzazga. Jeszcze do niedawna był to dla mnie temat tabu, kompletnie nie do poruszania na większym forum. A zwłaszcza na blogu kulinarnym.
czwartek, 25 grudnia 2014
Życzenia Świąteczne.
Kochani, wszystkiego co najlepsze w te Święta dla Was i Waszych najbliższych!
Niech te Święta będą spokojne, pełne ciepła i zrozumienia.
Całości niech dopełnia bożonarodzeniowy stół zastawiony Waszymi ulubionymi smakołykami.
Ewelina
niedziela, 17 sierpnia 2014
poniedziałek, 1 lipca 2013
Tajska bazylia i imbir. Orzeszki ziemne i fasolka. Szybki makaron. O bieganiu słów kilka.
Jak zmienić sprintera (najlepszy na dystansie 80m) na długodystansowca? Dać mu dobry program treningowy i sprezentować lekkie jak piórko buty do biegania :) A tak na poważnie, to nie ma jak endorfiny, które działają lepiej niż jakikolwiek trener osobisty! Jeśli sport będzie Wam sprawiał przyjemność, to nie będzie problemem wstawanie o piątej rano.
Podejść do biegania miałam kilka, ale jak przystało na typowego sprintera - zabójcze tempo na początku, a potem pozostały dystans pokonany spacerowym tempem, by uspokoić skołatane serducho. Jak o tym teraz myślę to nic dziwnego, że nie mogłam się w tym sporcie odnaleźć. W tym roku jednak Połówek wziął sobie za cel "skuteczne przekonanie" mnie do biegania. Próbował już kilka razy, ale jako typowy Byk stawałam okoniem. Byki strasznie nie lubią jak się je do czegoś zmusza, lub próbuje przekonać na siłę. Do niektórych sportów (jak nurkowanie) trzeba dorosnąć. Na początek Połówek zaprowadził mnie do prawdziwego sklepu dla biegacza. Można dostać oczopląsu od tych kolorowych butów. Najpierw Pani z obsługi bardzo profesjonalnie obejrzała moje stopy i kostki, potem mój bieg na bieżni został sfilmowany i na podstawie analizy ustawienia stóp w trakcie biegu zostało mi przedstawionych kilka modeli butów, które były odpowiednie do mojego stylu biegowego. Pani wymieniała jakieś skomplikowane nazwy, np. pronacja..., ale nie byłam w stanie zapamiętać jaki mam styl ;). Przebieżka po sklepie w kilku modelach i buty wybrane (i choć serce chciało za designem nike'a to rozum wybrał co innego). Lekkie jak piórko, których w trakcie biegu w ogóle nie czuję na stopie. Po prostu cudo! Połówek szczęśliwy, bo co jak co ale prezent urodzinowy nie wyląduje w szafie, prawda?
Szczerze, to byłam sceptycznie nastawiona mając w pamięci moje poprzednie próby "biegania". I tutaj znowu z pomocą przyszedł Połówek, który wyszukał dla mnie trening idealny dla początkującego.
źródło: bieganie.pl
Wg tego planu już po sześciu tygodniach można zacząć biegać naprawdę :) Podstawą jest sześć 5-cio minutowych bloków. I tak np. w drugim tygodniu na 1 minutę biegu, 4 minuty energicznego marszu i tak sześć razy.. Ja swój trening zaczęłam od sprawdzenia jaki jest mój "próg". Pierwszego dnia po prostu pobiegłam i okazało się, że nie jest ze mną tak źle. Byłam w stanie bez (nadmiernej) palpitacji serca przebiec ciągiem 1,5 minuty :) Potraktowałam to więc jako bazę do dalszego treningu, lekko modyfikując powyższy plan: 1,5 minuty biegu na 3,5 minuty energicznego marszu w sześciu 5-cio minutowych blokach. Tak przebiegłam w ciągu tygodnia cztery treningi (najlepiej robić sobie jednodniowe przerwy). W kolejnym tygodniu biegłam już przez 2 minuty na 3 minuty marszu, a potem to już samo poszło :)
Wstawanie o piątej rano nie jest już takie straszne, gdy słońce łaskocze po policzku o poranki. A do tego te endorfiny! Ciało samo wyskakuje spod ciepłej kołderki, zakłada sportowe ubranie, wiąże buty, naciąga czapeczkę (czasem kaptur gdy jest zimniej), wychodzi na dwór. Chwila energicznego marszu (z wysokim uniesieniem kolan), rozciąganie przy ławeczce na przystanku. Zdarza się jeszcze, że czasem jakieś auto przejeżdża obok i kierowca dziwi się, co ja też wyczyniam :)
A od wczoraj (muszę się Wam pochwalić) jestem kobietą przebiegłą! Wczorajszy start w She runs the night to było wpaniałe przeżycie. Mój pierwszy udział w zorganizowanym biegu masowym. Niesamowite było to, jak inne biegnące kobiety są w stanie motywować nawet jeśli wydaje się już, że to czas by choć trochę pomaszerować. Wynik 45:20 minut na 6,6km to dla mnie ogromne szczęście, bo tak dobrego wyniku się nie spodziewałam.
***
Odkąd zaczęłam biegać coraz częściej w tygodniu sięgam po makaron. Idealny na kolację, jeśli ktoś tak jak ja biega wcześnie rano. Tym razem postawiłam na stir fry, bo to ekspresowe i pyszne danie. Cały w lepkim sosie (na bazie oliwy, sosu sojowego, oleju sezamowego, octu balsamicznego, czosnku i imbiru) w towarzystwie pachnącej anyżem bazylii, uprażonych orzeszków ziemnych i fasolki mamut. Uwierzcie mi nie potrzeba nic więcej! :)
Zastanawiam się, nawet czy nie stworzyć osobnej kategorii w menu bloga potraw z myślą o biegaczach. Chcielibyście?
Makaron z imbirem, orzeszkami ziemnymi i tajską bazylią
(na 2 porcje)
Składniki:
200g makaronu chińskiego (jajecznego)
1 łyżka oliwy
4cm kawałek imbiru
1 ząbek czosnku
1 łyżka oleju sezamowego
1 łyżka sosu sojowego (jasnego)
1 łyżka octu balsamicznego
1 łyżka brązowego cukru
2 młode dymki (razem ze szczypiorkiem)
4 łyżki orzeszków ziemnych
50g fasolki mamut
2 garści liści tajskiej bazylii
sól do smaku
plus do dekoracji
liście tajskiej bazylii
Przygotowanie:
Makaron ugotujcie do miękkości, zgodnie z instrukcją na opakowaniu. Cebulkę i szczypiorek pokrójcie w grube plasterki. Orzeszki ziemne grubo posiekajcie i lekko uprażcie na suchej patelni. Bazylię pokrójcie w cienkie paseczki. Imbir obierzcie ze skórki i zetrzyjcie na tarce o małych oczkach. Fasolkę mamut wrzućcie do wrzątku i gotujcie przez minutę (powinna zachować chrupkość). Szybko przełóżcie do zimnej wody, by nie straciła koloru.
Na patelni rozgrzejcie oliwę, dodajcie starty imbir i przeciśnięty przez praskę czosnek, smażcie przez chwilę na małym ogniu, aż przyprawy zaczną wydzielać aromat. Dodajcie olej sezamowy, sos sojowy, ocet balsamiczny, cukier, doprawcie do smaku solą, dokładnie wymieszajcie. Dodajcie osączony makaron, dodajcie dymkę razem ze szczypiorkiem, fasolkę, posiekaną bazylię i 3/4 orzeszków ziemnych, dokładnie wymieszajcie.
sobota, 30 marca 2013
Wesołego Alleluja!
Kochani z okazji nadchodzących Świąt Wielkiej Nocy chciałabym życzyć Wam abyście spędzili je w otoczeniu tych, którzy Was kochają.
Życzę Wam również
zdrowia, które da Wam siłę by przetrwać najgorsze chwile,
szczęścia, które napełnia serce optymizmem,
uśmiechu najbliższych i nieznajomych, które pozwalają cieszyć się każdym dniem.
Wesołego Alleluja!
Ewelina
***
Niestety powroty z urlopu nie sprzyjają kulinarnym szaleństwom, zwłaszcza świątecznym, dlatego dla tych, którzy szukają wielkanocnych inspiracji polecam gorąco domowe pasztety (pasztet na śliwowicy z rozmarynem i wędzonymi śliwkami i pasztet na cointreau z rozmarynem i pomarańczami) oraz mazurki na kruchym cieście.
poniedziałek, 24 grudnia 2012
Życzenia świąteczne.
Kochani, życzę Wam zdrowych i pogodnych Świąt.
Mnóstwa pysznych potraw na świątecznym stole, a po sutym posiłku długich spacerów i skrzypiącego śniegu pod nogami.
Mnóstwa pysznych potraw na świątecznym stole, a po sutym posiłku długich spacerów i skrzypiącego śniegu pod nogami.
Wesołych Świąt!
***
Wiersz staroświecki
ks. J. Twardowski
"Pomódlmy się w Noc Betlejemską,
W Noc Szczęśliwego Rozwiązania,
By wszystko się nam rozplątało,
Węzły, konflikty, powikłania.
Oby się wszystkie trudne sprawy
Porozkręcały jak supełki,
Własne ambicje i urazy
Zaczęły śmieszyć jak kukiełki.
Oby w nas paskudne jędze
Pozamieniały się w owieczki,
A w oczach mądre łzy stanęły
Jak na choince barwnej świeczki.
Niech anioł podrze każdy dramat
Aż do rozdziału ostatniego,
I niech nastraszy każdy smutek,
Tak jak goryla niemądrego.
Aby wątpiący się rozpłakał
Na cud czekając w swej kolejce,
A Matka Boska - cichych, ufnych -
Na zawsze wzięła w swoje ręce. "
W Noc Szczęśliwego Rozwiązania,
By wszystko się nam rozplątało,
Węzły, konflikty, powikłania.
Oby się wszystkie trudne sprawy
Porozkręcały jak supełki,
Własne ambicje i urazy
Zaczęły śmieszyć jak kukiełki.
Oby w nas paskudne jędze
Pozamieniały się w owieczki,
A w oczach mądre łzy stanęły
Jak na choince barwnej świeczki.
Niech anioł podrze każdy dramat
Aż do rozdziału ostatniego,
I niech nastraszy każdy smutek,
Tak jak goryla niemądrego.
Aby wątpiący się rozpłakał
Na cud czekając w swej kolejce,
A Matka Boska - cichych, ufnych -
Na zawsze wzięła w swoje ręce. "
KATEGORIE:
...Życie!,
niekulinarnie
Subskrybuj:
Posty (Atom)























